the joy of spring
Memorable ang ending ng winter quarter ko kasi sumalpok ako dun sa trunk ng puting pick-up ng kapitbahay namin dahil hindi ko napindot yung preno ng bike ko. Galing ako sa exam ko sa Spanish at nagmumuni-muni ako parang si Meg Ryan sa City of Angels around 8pm. Tuwang tuwa ako na tapos na malalamig na araw na kulang ako sa tulog.
Pauwi sa bahay namin, masarap mag bike kasi pababa kaya pwedeng bumilis ng 20mph yung bisikleta sabi ni Laura. Hindi ko yata naipulupot ng maayos yung lock ng bike sa kaliwang handle bar at dinagdagan ko pa ng shoulder bag ko tuloy hindi ko mapindot ng mabuti yung preno.
"OH MY! Here we go!" Mahina rin yung preno sa kanan, patay, pano ba ko hihinto?
Ala! Lumampas na ako sa bahay namin! So sinubukan kong ibaba yung kaliwang paa ko para bumagal ung bisikleta pero dahil rampa, ang hirap. Nung mejo umepekto ng konti sabi ko, what if banggain ko itong pick up na mukhang walang alarm para makahinto lang?
So boom! Buti at hindi naman ako tumalsik sa impact. i just got one scratch on my right leg pero hindi naman ako nahulog kalye. Looking back, it was not the smartest idea pero wala na akong maisip nun eh. Buti na lang walang nakakita sa kin at walang nakasunod na mga kotse. Baka isipin nila baliw ako. Pero siyempre bruised ang pride ko ng konti. Mabuti na rin yung nangyari kasi reality check kasi medyo naing complacent ako sa safety rules. Kailangan ko palang mag-review dun.
Parang dun sa exam ko sa Spanish. Akala ko eh naka aral na ako ng sapat pero ayun, nung makita ko yung direct at indirect object part eh nalito na ako. Siguro dapat sumagot pa ako ng mga exercises para alam ko kung LA, LE, LO, o LOS ang bibilugan ko. Napag isip isip ko na pagdating sa language courses, hindi sapat ung natural talent at nice accent. Kailangan yung thoroughness ng pag double check lalo na sa grammar. Puro corrections tuloy yung paper ko.
Ang nakakatuwa jan, na-enjoy ko yung klase with these all-American undergrads. Ako lang kasi yung foreigner sa klase. Nakita ko na yung mga stereotype ko sa mga studyante, mali pala. Yung classmate ko na tingin ko tamad at hindi man lang magsuklay ay napakasipag pala mag notes. Nung naging mag partner kami, naka index cards lahat ng mga vocabulary words niya. Yung katabi niya na blond hair blue eyed na inisip ko "maarte to sigurado kasi maganda" turned out to be always attentive sa klase and was not bitchy at all. At yung isa na insip kong magiging wallflower lang buong quarter ay siyang numero unong comico. Dinidibdib niya yung tamang pronunciation kahit na dinig yung American accent niya. Mangingibabaw yung boses niya pag pumasok ung teacher, "HOLA! (pero ang bigkas niya ay OW-LAH!)"
So I guess it was a quarter of breaking traditional conceptions of myself and of others. Proud ako kasi nagawa kong panindigan yung ballet classes ko kahit hilong-hilo na ako dun sa attempts ko na mag twirl across the dance floor ng walang dance shoes. I’ve realized ballerinas aren’t made in 10 meetings but more than that, I learned I can have fun trying to dance with grace.
With those lessons in mind and a scratch in my right leg, here I am, welcoming the promise of spring with joy!
March 16th, 2007 at 7:24 pm
ang saya! spanish lessons - no sweat ito dapat sa iyo especiallyy sa pronunciation hehehe ballet classes? di kita maimagine, alam ko mga petite ang ballerinas eh hehehehe about the bike incident..my golay duday heheheheheheh yun! masaya ang spring!