Sunshine Stories

Sabi ng kaibigan kong si Chivas na mag-aaral sa Taiwan, nag-eenjoy daw siyang basahin ang blog ko. Naks naman diba? Touched ako. So this one’s for you Chivas. Sandali na lang at magpapalitan na tayo ng makukulit na storya about studying abroad.

* * *

Kahapon ay nakapamili na ako ng matino sa supermarket. Buti na lang at kasama ko yung housemate kong si Ate Sonia. Kung hindi, siguro tatlong oras ako sa loob kakahanap ng all purpose cream.

Hindi naman bago sa akin ang grocery. Mahilig ako magluto at pamilyar naman ako sa organization ng isang typical supermarket. Siguro na-overwhelm lang ako sa dami ng pagpipilian at kung aling produkto ang mas mura dito at yung mas mahal.

Pero isipin mo naman ang dilemma ko nung naghanap ako ng isang regular box ng Honey Stars. I was faced with an aisle of choices - siguro 50 brands - pero wala nung gusto ko! Darn! Dalawa na kaming tumitingin sa mga boxes kung ano yung pinakamalapit na kapareho pero it was taking us forever. I finally settled with Honeycomb nutritious sweetened corn and oat cereals. I chose it not because I particularly liked it but because it had the word honey and it must taste similar to what I had in mind.

Alam nyo yung feeling na sa sobrang daming brands eh hindi na lumulusot sa utak nyong dalawa kung ano ung nakita nyo? Ganun mismo ang nadama ko at that moment - information overload - and that’s just one product.

The same thing happened when I was looking for mushrooms and for cream.Limang minuto na kami nag-uusap sa harap ng chiller sa grocery sa milk section at hindi daw niya alam kung ano yung all purpose cream. Kasi ang meron daw ay half and half at whipping cream.

E sabi ko, "alam mo yun eh, yung cream sa fruit salad."
Kumunot ang kilay ni Ate Sonia, "fruit salad na may cream?"
Aba pagod na ako mag explain. "Wag na nga lang. kakainin ko na lang yung peaches na walang cream. Uwi na tayo."

Ganito rin ang sinabi sa kin ni Peter na boyfriend ng roommate kong si Laura. "You know what? It’s almost impossible to find a simple toothbrush with straight bristles. Nothing fancy, just toothbrush. You have the plastic handles, the bendable heads, the different bristle lengths, electronic ones, and so on. Why is that?"

Ito na marahil yung sinasabi ni Barry Schwartz sa kanyang librong "The Paradox of Choice: Why More is Less." In his view, “unlimited choice” can “produce genuine suffering.” In simple words, ang hirap mamili. At pag nakapili ka na, kinakabahan ka minsan kakaisip if you really made the right choice. So in the end, pipili ka na lang ng pwede na or ayaw mo na lang isipin yung ibang choices or makipag compare sa kaibigan mo para lang hind ka magregret. Kainis no?

Minsan napapaisip talaga ako kung mas madali ba mag grocery kung may limang brand lang ng cereal - Koko Crunch, Honey Stars, Kellog’s, Milo, at Fruit Loops as opposed to to 25. Pero, siguro maganda rin kung madami akong choices depending sa mood ko o sa budget ko o sa percentage ng fat content na acceptable sa akin..

Ang solusyon na pinropose ni Schwartz  ay maging  "satisficer" ako sa halip na  "maximizer." Yung maximizer daw kasi, kailangang makita at mapagkumpara LAHAT ng choices bago mag decide. Ang satisficer ay "content with the merely excelent as opposed to the absolute best."

Imagine n’yo na lang ang implication nito mula sa pag-shopping natin hanggang sa pagpili ng boyfriend. Pag maximizer ka, collect muna bago select. Pag satisficer ka, parang "ops, ok na ako dito."

Ang lesson learned para sa akin, I have to look at my choices pero not obssess over it. Il consult people,  check out the literature, and maybe sleep over it. Kasi at one point, sa dami ng pagpipilian o sa kawalan nito (kung lalaki ang topic), maloloka ako pag di ako namili. Kailangan kong mag decide or mag-settle or simply makontento kung anong meron ka.

Kasi kung hindi, baka hindi na ako makalalabas sa supermarket of choices at uuwi akong gutom, walang cereal, walang mushroom, at walang toothbrush.

Kawawa naman ako pag ganun. Mwehehe.

This entry was posted on Monday, August 21st, 2006 at 3:35 pm and is filed under Food and Drink. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.